مشق با اشک

از مشق شب و تکلیف منزل چه در ذهنتان باقی مانده است: نفرت, غم, غصه, کتک, ..... واقعا چرا مشق با اشک همراه بود؟ آیا هدف از پرنویسی یادگیری بود یا ایجاد و تنفر و استرس؟ چقدر نصف شب ها از خواب می پریدیم تا از کابوس فردا صبح در آغوش مادرمان پناه گیریم؟ تازه روز جمعه که آخر درد بود: به اندازه چند روز باید می نوشتیم تا هیچگاه شیرینی تعطیلی را مبادا مزمزه کنیم! قدیم ها که برای عید پیک شادی نداشتیم پدرمان را با تکلیف های جور واجور در میاوردند. اما .... با همه اینها یاد اون ایام هنوز هم شیرینی بخش خاطرات زندگیمان است. اما می دانید کشورهای دیگر با این دغدغه چه کرده اند؟ این دو کلیپ را ببینید تا با تجربه دیگر نظام های آموزش و پرورش کمی آشنا شویم.
داشتم این مطلب را می نوشتم که یاد فیلم زیبای " مشق شب" با کارگردانی استاد عباس کیارستمی افتادم که در دهه ۶۰ ساخته شد و مستندی زیبا از شرایط نظام آموزشی ما در آن دوران است. دیدن این فیلم را اکیدا به همه (خصوصا دهه شصتی های عزیز) توصیه می کنم: زنده باد!!!


































وبلاگ دکتر سعید صفایی موحد